Bırakın Kalsın Çokta kederlenir, az da gülerim Ustura ağzında düşüncelerim Deliliktir belki  bırakın kalsın Doğan her bebeğin hakkı var bende Öğütülen benim her değirmende Ne sonu, ne ilki  bırakın kalsın Sevdam büyüdükçe dünyam dar olur Zamandan çıktığım zamanlar olur Ve öyle güzel ki  bırakın kalsın Saatler ya geri, ya hep ileri Kıran yok hileli terazileri Umutlar ırakta  bırakın kalsın Onbinlerle sohbet onbin nafile Dönmüyor toprağa giren kafile Öfkeler yürekte  bırakın kalsın Ne yarım tam yarım, ne bütün tamam Yolcular anlamaz, ben anlatamam Tren son durakta  bırakın kalsın Gelir beni yakar suya düşer kor Düşünen baş çekmek, dert çekmekten zor Kutsaldır bu yara  bırakın kalsın Dursun, ayazına uyandığın kış Dursun ki şevk ile sürsün bu yarış Lüzum yok bahara  bırakın kalsın Yıkılır, yırtılır her kalın perde Hesaba çekilir dünya mahşerde Yazın şu duvara  bırakın kalsın Abdürrahim Karakoç
__________________ Ey bir aileye bile hükmedemeyen ilerici Üç kıtaya, yedi denize hükmeden ecdadın mı gerici ? GaLiBa Bu GeCe YaĞMuRDa GöKKuŞaĞı MiSali GüLeRKeN aĞLaMaNıN ZaMaNı |